خرداد ۱۳۹۷ - دانلود آهنگ جدید

بیراهه دات نت

کانال تلگرام ما ما را از طریق کانال دنبال کنید.
امام حسین (ع) : بخشنده ترین مردم کسی است که در هنگام قدرت می بخشد.
شنبه ۲ تیر ۱۳۹۷

شب‌های «گروه بی» با تمام دردسرهایش پایان یافت

دسته بندی : اخبار موسیقی تاریخ : پنج شنبه ۳۱ خرداد ۱۳۹۷

موسیقی ما – «شب‌های گروه بی» دیشب پس از چهار اجرا به اتمام رسید. این رویداد که به واسطه تبادل فرهنگی ایران و کشورهای هم گروهش در جام جهانی برنامه ریزی شده بود با وجود تمام مشکلات با استقبال مخاطبان روبه رو شد و با اجرای شهرام ناظری، خوزه لوئیس مونتون و گروه لیان به کار خود خاتمه داد.

نهاد فرهنگی «سازباز» با همکاری گروه هنری «واک» پس از مشخص شدن تیم‌های هم گروه ایران در جام جهانی رویداد موسیقایی شب‌های گروه بی را با هدف تبادل فرهنگی در حوزه موسیقی برنامه ریزی کرده بود. پیش از این قرار بود چهار گروه موسیقی از ایران، مراکش، پرتغال و اسپانیا در این رویداد حضور داشته باشند. جدا از مشکلاتی مانند طولانی بودن اخذ مجوز برای گروه‌های خارجی و تغییرات نرخ ارز نسبت به سال گذشته، عوامل برگزار کنند از برنامه ریزی این اجرا منصرف نشدند. اما در نهایت با اینکه تمام هماهنگی های لازم برای حضور گروه مراکشی و پرتغالی (کمانه) انجام شده بود آن‌ها در دو زمان متفاوت پیش از اجرا، به شکل غیر حرفه‌ای و شاید سیاسی، شرایط ایران را برای حضورشان مناسب ندانستند و از شرکت در این کنسرت‌ها به شکل یک طرفه انصراف دادند. با این وجود شب‌های گروه بی با همکاری و همراهی دو هنرمند بین‌المللی یعنی شهرام ناظری و محسن شریفیان در کنار هنرمند بزرگ اسپانیایی خوزه لوئیس مونتون برگزار شد.

ساز ویولون «فریاد ایران» سر می‌دهد

دسته بندی : اخبار موسیقی تاریخ : پنج شنبه ۳۱ خرداد ۱۳۹۷

موسیقی ما علی جعفری پویان همزمان با بازی‌های ایران در جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه، قطعه «فریاد ایران» با آهنگسازی دکتر محمد سریر که سال‌ها پیش با صدای جاودانه محمد نوری شنیده شده را این‌بار به شکل اینسترومنتال (سازی) و با تنظیم جدیدی که بهنود یخچالی برای ویولن و‌ ارکستر انجام داده، برای انتشار در اختیار موسیقی ما قرار داده است. علی جعفری پویان در این اثر به عنوان تک‌نواز ویلن هنرنمایی کرده است.
نوازندگان این اثر عبارتند از علی جعفری پویان، امین غفاری و یگانه حسینی‌نیا (ویولن اول و دوم)، سهراب برهمندی، علی جعفری پویان (ویولا) و محمد نصرتی (نفیر) ضبط این اثر توسط مهدی رمضانی در استودیو خورشید انجام شده و میکس و مسترینگ آن هم بر عهده حامی حقیقی بوده است.
علاوه بر آن، برای این قطعه ویدئوکلیپی با استفاده از تصاویر قدیمی و خاطره‌انگیز فوتبالی ساخته شده که تدوین ویدیو و تصاویر آن توسط شرکت هنری پیکادو ، فرید حامدی(روهینا) انجام گرفته است. گرافیک اثر هم به عهده سوگل ضامنی بوده است.
علی جعفری پویان در یاداشتی که در اختیار «موسیقی ما» قرار داده درباره این اثر نوشته است:
«همیشه دغدغه این را داشته‌ام که چطور هم در زندگی عادی و هم در زندگی هنری تاثیرگذار باشم. با تمام سختی‌ها و ناملایمات که اکثرمان را در زندگی تحت تأثیر خود قرار داده، سعی کرده‌ام با بی‌انگیزگی مبارزه کنم و مراقب انهدام حس مسئولیت‌پذیری در درونم باشم…
بدون هیچ ادعایی در تلاشم از طریق موسیقی به دل جامعه نفوذ کنم و تأثیر کوچکی در روح و جانشان بگذارم. علاقه‌ام به موسیقی جاودانه دکتر محمد سریر با صدای تکرار نشدنی زنده یاد محمد نوری که سال‌ها است در ذهن و گوش مردم ایران ثبت شده، باعث شکل گیری «فریاد ایران» برای نسل امروز شد.
این‌بار برای احترام به تاریخ فوتبال ایران و همراهی با بغض و فریادهای پیروزی مردم ایران نواخته‌ام. لازم است تشکر ویژه‌ای از دکتر محمد سریر بزرگوار و بهنود یخچالی عزیز داشته باشم و سپاس فراوان از دیگر دوستان خوبم که همگی در اجرا و تولید این اثر همراهم بودند.»
می‌توانید قطعه و ویدئو کلیپ «فریاد ایران» را از «تماشاخانه سایت موسیقی ما» بشنوید و دانلود کنید.

هوشنگ کامکار: اگر آهنگساز نمی‌شدم، دوست داشتم شاعر بودم

دسته بندی : اخبار موسیقی تاریخ : پنج شنبه ۳۱ خرداد ۱۳۹۷

موسیقی ما – «هوشنگ کامکار» یکی از ستون‌های موسیقی ایران است طی دهه‌های بسیار. نه فقط به خاطر اینکه موزیسین بزرگی است و آثارش همگی جزو ماندنی‌‌ترین آثارِ موسیقایی ایران هستند؛ نه به خاطر اینکه خیلی زود جای «پدر» را گرفت و شد سرپرستِ گروه کامکارها و به کمک برادرانش گروه را پویا کرد و شدند هر کدام‌شان خالقِ آثارِ متعددِ ماندگار و نسل‌های بعدی کامکارها را نیز تربیت کرد؛ او ستونِ موسیقی ایران است؛ چون به چیزهایی فکر می‌کند که کسی جز او دغدغه‌اش نیست. آرام نشسته است در دفترِ آموزشگاهِ اصیلِ کامکارها و تمام مدت به موسیقی ملی فکر می‌کند. به موسیقی کلاسیک، به نوآوری‌هایی که اصالت داشته باشد و به تربیتِ شاگردان در همان آموزشگاهِ قدیمی‌شان.

«هوشنگ کامکار»‌ آدمِ خاصی است. کم حرف است، صریح است و پر کار و میلی به دیده شدن ندارد – که البته آن‌قدری بزرگ است که این میل، آخرین خواسته‌اش در زندگی باشد- اما او مدام در حالِ نوشتنِ‌ آثار جدید است. اگر این گفت‌وگو را بخوانید؛ خواهید دید که چقدر کارهای منتشر نشده دارد؛ همه‌ی اینهاست که سبب می‌شود گفت وگو با او یک اقبال بزرگ باشد – اقبالی که البته کمتر نصیبِ کسی می‌شود- باید او را شنید تا با دغدغه‌های آهنگسازِ بزرگی آشنا شد که دلش برای این سرزمین می‌تپد، برای این موسیقی و برای جوانانش.