بایگانی‌ها اخبار موسیقی | صفحه 20 از 214 | دانلود آهنگ جدید

بیراهه دات نت

کانال تلگرام ما ما را از طریق کانال دنبال کنید.
امام حسین (ع) : بخشنده ترین مردم کسی است که در هنگام قدرت می بخشد.
یکشنبه ۳۰ دی ۱۳۹۷

بردیا صدرنوری: جشنواره را بین‌المللی می‌کنیم

دسته بندی : اخبار موسیقی تاریخ : یکشنبه ۱۸ آذر ۱۳۹۷

موسیقی ما – اجراهای پنجمین جشنواره موسیقی «نوای خرّم» در حالی به پایان رسید که دست اندرکاران برگزاری این رویداد موسیقایی از تلاش برای بین المللی شدن جشنواره و تغییر سیاست‌های بخش رقابتی در دوره های آینده خبر دادند. در چهارمین روز از برگزاری این رویداد بیش از۹۰ هنرمند در بخش «اجرای‌گروهی»، ۲۳ هنرمند در بخش «تک نوازی»، ۵۳ هنرمند در بخش «دو و سه نوازی» آثار خود را درمعرض رقابت هیات داوران گذاشتند.

در بخش «تک نوازی» کارو شیردل، آرمان تجری،عسل پاکزاد،پریا صادقی، نگین رمضانی، محمدرضا الهی، محمدرضا پاریا، نسترن یوسفیان، سینا بحرینی، نگار یاسمنی، مرتضی اخباری، آرمین باقرکاسه‌گری، محمدمهدی حیدری، سینا تاجیک، درین خیبری، یگانه ابالفضل وارسته، سامان جانبخش، مریم نجاریان، محمد شعبانی، علیرضا حاجی‌زاده، آیدا صابر، سید علیرضا فاطمی چتن، احسان آذریان روی صحنه رفتند.

تالیف موسیقایی و ذهن کنشگر و فضیلت‌جو

دسته بندی : اخبار موسیقی تاریخ : یکشنبه ۱۸ آذر ۱۳۹۷

موسیقی ما – دهمین دوره جشنواره موسیقی فارس از تاریخ هشتم تا شانزدهم آذرماه در شهر شیراز به دبیری احمد پژمان در سه بخش رقابتی، غیر رقابتی و پژوهش برگزار شد. «عماد توحیدی» آهنگساز و نوازنده برجسته یکی از داوران بخش رقابتی این جشنواره بود؛ با او که فارغ التحصیل دکترای رشته فیلولوژی(سخن شناسی)از دانشگاه مسکو است در خصوص این جشنواره و جایگاه آن و همچنین پیوند ادبیات و موسیقی در فرهنگ ایرانی صحبت کرده‌ایم.

*در مورد لزوم برگزاری جشنواره موسیقی فارس در بین جشنواره های موسیقی کشور چه نظری دارید؟

مجید درخشانی: حزب توده می‌خواست چاووش را از آنِ خود کند

دسته بندی : اخبار موسیقی تاریخ : جمعه ۱۶ آذر ۱۳۹۷


موسیقی ما – آن سال‌های ابتدایی دهه‌ی ۶۰ که «مجید درخشانی» مجبور شد با خانواده‌ی همسرش –هوشنگ ابتهاج- از ایران برود تا سال‌ها بعد که به ایران بازگردد، در همان غربت کارهای بسیاری انجام داد؛ کارهایی که البته کمتر شنیده شد جز تعدادِ معدودی از آنان؛ بازگشتِ او اما به ایران اما با اتفاقاتِ زیادی همراه شد. همان روزهایی که برگشت، گروه «خورشید» را راه‌اندازی کرد و با «علیرضا قربانی» کار کرد و بعدتر با «محمد معتمدی» که هر دو آن زمان، خواننده‌های جوان‌تری بودند و شهرتِ امروزشان را نداشتند؛ فعالیتِ اصلی آهنگسازی که روزگاری در «چاووش» می‌نواخت و خودش می‌گوید که مثلِ خانه‌اش بود اما با گروه «شهناز» گسترده‌تر شد؛ «محمدرضا شجریان» که آن‌زمان و این‌زمان، نامی‌ترین خواننده‌ی ایران است، تصمیم گرفته بود با گروهی بزرگ‌‌تر و البته جوان‌تر کار کند و چه سرپرست و آهنگسازی برای آن گروه از «مجید درخشانی» می‌توانست بهتر باشد که پیش از این هم اثر موفقی چون «در خیال» را با هم منتشر کرده بودند؟ او اما باز هم فعالیت‌های خود را به این گروه هم محدود نکرد و دوباره تلاش کرد تا چهره‌های جوانی را به موسیقی معرفی کند.

با همه‌ی این کارها که کرده است؛ اما «مجید درخشانی» همچنان بی‌ادعاست؛ همچنان با احترامی بی‌حد و حصر از استادانش یاد می‌کند، از همکارانِ گذشته‌اش، از شجریان و لطفی و علیزاده. هنوز از «چاووش» که حرف می‌زند، وجودش سراسر عشق می‌شود و لبخندی روی لبانش می‌آید که نشان از رضایتی درونی دارد. این گفت‌وگو را ببینید تا با آرامشِ درونِ آهنگسازی بزرگ آشنا شوید که یکی از چهره‌های تاثیرگذارِ موسیقی در دهه‌های اخیر است.
از زمانی که گروه «شیدا» در جشن هنر طوس به اجرای برنامه پرداخت، «محمدرضا لطفی» و «محمدرضا شجریان» یک جفت هنری شدند

گزارشی برای عاشقان موسیقی ایران

دسته بندی : اخبار موسیقی تاریخ : جمعه ۱۶ آذر ۱۳۹۷

[ محسن رجب پور – تهیه کننده موسیقی / مدیر شرکت ترانه شرقی ]
ظرف روزهای اخیر در فضای مجازی فیلمی از من به عنوان نظرات تازه‌ی من دست‌به‌دست می‌شود که در همان فیلم و روی بنر پشت سر ما، نوشته شده است سال ۹۵٫
نه اینکه امروز بخواهم نظراتی که در سال ۱۳۹۵ داده‌ام را رد کنم، نه؛ اما می‌خواهم از دست‌هایی بگویم که نبش‌قبر می‌کنند و در پیشینه صحبت‌هایی که قبلاً بیان کرده‌ام، دنبال نکاتی می‌گردند تا جوسازی‌هایی کنند و آدرس‌های غلط خودشان را بدهند که -به خیال خود- رقیب‌شان را بین اهالی موسیقی بد نشان دهند و برای خودِ کوچک‌شان جایگاه بسازند. هدف من از این نوشته، پاسخ دادن به برخی از این همکاران کوچک نیست؛ بلکه این فرصتی است که می‌خواهم برای اهالی دلسوز و واقعی موسیقی، در باب آنچه در این فیلم مطرح شد، توضیحاتی بدهم.
آنچه که در آن جلسه به عنوان «بیزنس هنر» درباره‌اش حرف زدم، چیزی نیست که بنده ابداع کرده باشم! این مفهوم و پدیده‌ای است که در تمام کشورهای توسعه‌یافته و صاحب‌هنر هم چرخ این صنعت را به گردش در می‌آورد. موسیقی پاپ وقتی با بخش وسیعی از مخاطب علاقه‌مند مرتبط می‌شود، طبیعتاً یک هنر-صنعت است که محصولی را عرضه می‌کند و هر فردی که وارد آن می‌شود، ملاحظات بازگشت سرمایه و سود خود را در نظر خواهد گرفت و این کاملاً طبیعی است. اما این به آن معنا نیست که من و شرکت «ترانه شرقی» صرفاً با این دید وارد کار هنر موسیقی شده باشیم.
جهت اطلاع همه دوستان عرض می‌کنم که شرکت ما تاکنون بیش از یک‌صدوپنجاه آلبوم در ژانرهای موسیقی کلاسیک، سنتی، محلی، فیوژن و پاپ تولید کرده که بسیاری از آنها از نظر بیزنسی هیچ توجیهی نداشته و با ضرر کامل همراه بوده‌اند. اینکه این آلبوم‌ها فروش چندانی نخواهند داشت، چیزی نبوده که من از قبل ندانم؛ اما با میل باطنی این آثار را منتشر کرده‌ام؛ چرا که انتشار چنین آثاری را ضرر نمی‌دانم. این دِینی بود که من به عنوان یک عاشق موسیقی ایران پرداخت کرده‌ام و همچنان خواهم کرد.
بسیاری از آلبوم‌هایی که منتشر کرده‌ام، نه‌تنها هیچ عایدی مالی نداشته‌اند، بلکه برایشان به صورت شخصی هزینه کرده‌ام. اما برای آلبومی از جیب خرج می‌کنم که در ژانر موسیقی ملی، موسیقی فیوژن یا موسیقی اقوام بوده و ارزش هنری داشته باشد؛ نه یک اثر پاپ که کپی دست‌چندم موسیقی پاپ دهه پنجاه است. این توضیح را برای بعضی از خوانندگان و آهنگسازان موسیقی پاپ می‌دهم که احیاناً با جوهای ایجاد شده هم‌ذات‌پنداری می‌کنند و ناراحت‌اند که چرا بنده به تقاضای انتشار آلبوم یا برندینگ آنها پاسخ مثبت نداده‌ام. من اگر می‌گویم این آلبوم یا این سبک موسیقی ضرر است، یک تجربه سی‌ساله پشت خود دارم. روزانه چندین موزیسین جوان برای تهیه‌کنندگی آثارشان به بنده مراجعه می‌کنند و چیزی را ارائه می‌دهند که واجد ویژگی خاص هنری یا اقلاً تازگی نیستند. معلوم است که سرمایه‌گذاری برای چنین آثاری دوسره ضرر است؛ اما اگر بدانم حضورم به هر عنوان به موسیقی فاخر مملکت کمک خواهد کرد، حتماً با همه وجود دریغ نخواهم کرد.

***