دانلود آهنگ جدید | صفحه 3 از 321 | دانلود موزیک

بیراهه دات نت

کانال تلگرام ما ما را از طریق کانال دنبال کنید.
امام حسین (ع) : بخشنده ترین مردم کسی است که در هنگام قدرت می بخشد.
چهارشنبه ۲۱ آذر ۱۳۹۷

مجید درخشانی: حزب توده می‌خواست چاووش را از آنِ خود کند

دسته بندی : اخبار موسیقی تاریخ : جمعه ۱۶ آذر ۱۳۹۷


موسیقی ما – آن سال‌های ابتدایی دهه‌ی ۶۰ که «مجید درخشانی» مجبور شد با خانواده‌ی همسرش –هوشنگ ابتهاج- از ایران برود تا سال‌ها بعد که به ایران بازگردد، در همان غربت کارهای بسیاری انجام داد؛ کارهایی که البته کمتر شنیده شد جز تعدادِ معدودی از آنان؛ بازگشتِ او اما به ایران اما با اتفاقاتِ زیادی همراه شد. همان روزهایی که برگشت، گروه «خورشید» را راه‌اندازی کرد و با «علیرضا قربانی» کار کرد و بعدتر با «محمد معتمدی» که هر دو آن زمان، خواننده‌های جوان‌تری بودند و شهرتِ امروزشان را نداشتند؛ فعالیتِ اصلی آهنگسازی که روزگاری در «چاووش» می‌نواخت و خودش می‌گوید که مثلِ خانه‌اش بود اما با گروه «شهناز» گسترده‌تر شد؛ «محمدرضا شجریان» که آن‌زمان و این‌زمان، نامی‌ترین خواننده‌ی ایران است، تصمیم گرفته بود با گروهی بزرگ‌‌تر و البته جوان‌تر کار کند و چه سرپرست و آهنگسازی برای آن گروه از «مجید درخشانی» می‌توانست بهتر باشد که پیش از این هم اثر موفقی چون «در خیال» را با هم منتشر کرده بودند؟ او اما باز هم فعالیت‌های خود را به این گروه هم محدود نکرد و دوباره تلاش کرد تا چهره‌های جوانی را به موسیقی معرفی کند.

با همه‌ی این کارها که کرده است؛ اما «مجید درخشانی» همچنان بی‌ادعاست؛ همچنان با احترامی بی‌حد و حصر از استادانش یاد می‌کند، از همکارانِ گذشته‌اش، از شجریان و لطفی و علیزاده. هنوز از «چاووش» که حرف می‌زند، وجودش سراسر عشق می‌شود و لبخندی روی لبانش می‌آید که نشان از رضایتی درونی دارد. این گفت‌وگو را ببینید تا با آرامشِ درونِ آهنگسازی بزرگ آشنا شوید که یکی از چهره‌های تاثیرگذارِ موسیقی در دهه‌های اخیر است.
از زمانی که گروه «شیدا» در جشن هنر طوس به اجرای برنامه پرداخت، «محمدرضا لطفی» و «محمدرضا شجریان» یک جفت هنری شدند

گزارشی برای عاشقان موسیقی ایران

دسته بندی : اخبار موسیقی تاریخ : جمعه ۱۶ آذر ۱۳۹۷

[ محسن رجب پور – تهیه کننده موسیقی / مدیر شرکت ترانه شرقی ]
ظرف روزهای اخیر در فضای مجازی فیلمی از من به عنوان نظرات تازه‌ی من دست‌به‌دست می‌شود که در همان فیلم و روی بنر پشت سر ما، نوشته شده است سال ۹۵٫
نه اینکه امروز بخواهم نظراتی که در سال ۱۳۹۵ داده‌ام را رد کنم، نه؛ اما می‌خواهم از دست‌هایی بگویم که نبش‌قبر می‌کنند و در پیشینه صحبت‌هایی که قبلاً بیان کرده‌ام، دنبال نکاتی می‌گردند تا جوسازی‌هایی کنند و آدرس‌های غلط خودشان را بدهند که -به خیال خود- رقیب‌شان را بین اهالی موسیقی بد نشان دهند و برای خودِ کوچک‌شان جایگاه بسازند. هدف من از این نوشته، پاسخ دادن به برخی از این همکاران کوچک نیست؛ بلکه این فرصتی است که می‌خواهم برای اهالی دلسوز و واقعی موسیقی، در باب آنچه در این فیلم مطرح شد، توضیحاتی بدهم.
آنچه که در آن جلسه به عنوان «بیزنس هنر» درباره‌اش حرف زدم، چیزی نیست که بنده ابداع کرده باشم! این مفهوم و پدیده‌ای است که در تمام کشورهای توسعه‌یافته و صاحب‌هنر هم چرخ این صنعت را به گردش در می‌آورد. موسیقی پاپ وقتی با بخش وسیعی از مخاطب علاقه‌مند مرتبط می‌شود، طبیعتاً یک هنر-صنعت است که محصولی را عرضه می‌کند و هر فردی که وارد آن می‌شود، ملاحظات بازگشت سرمایه و سود خود را در نظر خواهد گرفت و این کاملاً طبیعی است. اما این به آن معنا نیست که من و شرکت «ترانه شرقی» صرفاً با این دید وارد کار هنر موسیقی شده باشیم.
جهت اطلاع همه دوستان عرض می‌کنم که شرکت ما تاکنون بیش از یک‌صدوپنجاه آلبوم در ژانرهای موسیقی کلاسیک، سنتی، محلی، فیوژن و پاپ تولید کرده که بسیاری از آنها از نظر بیزنسی هیچ توجیهی نداشته و با ضرر کامل همراه بوده‌اند. اینکه این آلبوم‌ها فروش چندانی نخواهند داشت، چیزی نبوده که من از قبل ندانم؛ اما با میل باطنی این آثار را منتشر کرده‌ام؛ چرا که انتشار چنین آثاری را ضرر نمی‌دانم. این دِینی بود که من به عنوان یک عاشق موسیقی ایران پرداخت کرده‌ام و همچنان خواهم کرد.
بسیاری از آلبوم‌هایی که منتشر کرده‌ام، نه‌تنها هیچ عایدی مالی نداشته‌اند، بلکه برایشان به صورت شخصی هزینه کرده‌ام. اما برای آلبومی از جیب خرج می‌کنم که در ژانر موسیقی ملی، موسیقی فیوژن یا موسیقی اقوام بوده و ارزش هنری داشته باشد؛ نه یک اثر پاپ که کپی دست‌چندم موسیقی پاپ دهه پنجاه است. این توضیح را برای بعضی از خوانندگان و آهنگسازان موسیقی پاپ می‌دهم که احیاناً با جوهای ایجاد شده هم‌ذات‌پنداری می‌کنند و ناراحت‌اند که چرا بنده به تقاضای انتشار آلبوم یا برندینگ آنها پاسخ مثبت نداده‌ام. من اگر می‌گویم این آلبوم یا این سبک موسیقی ضرر است، یک تجربه سی‌ساله پشت خود دارم. روزانه چندین موزیسین جوان برای تهیه‌کنندگی آثارشان به بنده مراجعه می‌کنند و چیزی را ارائه می‌دهند که واجد ویژگی خاص هنری یا اقلاً تازگی نیستند. معلوم است که سرمایه‌گذاری برای چنین آثاری دوسره ضرر است؛ اما اگر بدانم حضورم به هر عنوان به موسیقی فاخر مملکت کمک خواهد کرد، حتماً با همه وجود دریغ نخواهم کرد.

***

سالار عقیلی:‌ از تجربه‌ی «بگو کجایی» راضی نیستم

دسته بندی : اخبار موسیقی تاریخ : جمعه ۱۶ آذر ۱۳۹۷

موسیقی ما – «سالار عقیلی» خواننده موسیقی سنتی به مناسبت تولدش سه‌شنبه شب (۱۳ آذر ماه) به شبکه اول آمد و درباره‌ی زندگی هنری خود توضیحاتی داد، او درباره کنسرت نمایشِ اخیرِ خود، حواشی قطعه‌ای که برای جام جهانی اجرا کرده بود، تحصیلات دانشگاهی و علت رفتن سراغ بازیگری تئاتر و دیگر مسایل مربوط به موسیقی سخن گفت.

این خواننده‌ی نامی درباره تحصیل رشته بازیگری در دانشگاه توضیح داد: «رشته من بازیگری تئاتر بود و اساتید بسیار خوبی از جمله زنده‌یاد استاد حمید سمندریان، رویا تیموریان، منیژه محامدی، امیر دژاکام و قطب الدین صادقی اساتید من بودند و زمانی که تحصیل می‌کردم بهترین ها در دانشگاه جمع بودند؛ اما قبل از اینکه تئاتر بخوانم موسیقی کار می‌کردم و بعد از آنکه موسیقی برایم جدی شد، دیگر بازیگری را ادامه ندادم، من پیش از این هم گفتم که کار درستی نیست خواننده بازیگر شود یا بازیگر خواننده شود، چون در این صورت ماندگار نمی‌شود و مردم نمی‌دانند به او به عنوان بازیگر نگاه کنند یا خواننده و همیشه در برزخ است.»

تقدیر از سرو قامتانِ موسیقی شمال زاگرس

دسته بندی : اخبار موسیقی تاریخ : جمعه ۱۶ آذر ۱۳۹۷

موسیقی ماـ آیین اختتامیه پنجمین فستیوال موسیقی «آینه‌دار» که در این دوره به موسیقی شمال ایران (دامنه شمالی البرز)؛ گیلان، مازندران و گلستان اختصاص داشت، شامگاه سه‌شنبه ۱۳ آذر در تالار وحدت برگزار شد.عباس علاالدین از روستای زیارت آغازگر این مراسم بود که با آواز گالشی و روایت منطقه خود را از داستان لیلی و مجنون مخاطبان را به وجد آورد. رشید کاکاوند، مجری این مراسم بعد از اجرای علاالدین روی صحنه آمد و سخنانش را را اینگونه آغاز کرد: خوشحال‌کننده است که سالن پر است و اگرچه طبیعی است اما آن قدر به غیرطبیعی‌ها عادت کرده‌ایم که طبیعی‌ها به چشمم‌مان غیرطبیعی می‌آیند! کاش ما هم در محیطی بودیم که از آنِ این نغمه‌هاست. در حالی که این نغمه‌ها را به سالنی باشکوه آورده‌ایم و باید چشمان‌مان را ببندیم تا همه چیز درست شود.

در ادامه تیزری که از سه روز گذشته فستیوال آینه‌دار تهیه شده بود به نمایش در آمد و بعد از آن «گَلی به گَلی» اجرا شد؛ آواز و نی چوپانی از دِلیر و الیتِ مازندران با اجرای کی‌قباد میردار و بهمن سام‌دلیری.