دانلود آهنگ جدید | صفحه 8 از 200 | دانلود موزیک

بیراهه دات نت

کانال تلگرام ما ما را از طریق کانال دنبال کنید.
امام حسین (ع) : بخشنده ترین مردم کسی است که در هنگام قدرت می بخشد.
سه شنبه ۴ اردیبهشت ۱۳۹۷

دو آلبوم «من همان نای‌ام» و «لیله راست» منتشر شد

دسته بندی : اخبار موسیقی تاریخ : دوشنبه ۲۷ فروردین ۱۳۹۷

موسیقی ما – انتشارات ماهور به تازگی دو آلبوم «من همان نای‌ام» را با آهنگسازی «سیامک جهانگیری» و خوانندگی «مهدی امامی» و همچنین «لیله‌ راست» با آهنگسازی «هیاف یاسین» را منتشر کرده است.

ساسان فاطمی – پژوهشگر موسیقی – در توضیح «من همان نای‌ام» نوشته است: «این روزها خلق یک اثر شنیدنی در موسیقی ایرانی کار دشواری است؛ نه‏فقط به این علت که ذهن خلاق به‏سختی یافت می‏شود و اغلبِ موسیقیدانان همچنان در پیچ‏وخم‏های گریزناپذیرِ ردیف گرفتارند، بلکه همچنین به این علت که بسیاری از اذهانِ خلاق نیز به پرچم‏داری و پیشقراولیِ بازار و ذوقِ عامه تن داده‏ و پذیرفته‏اند که ــ با تزریق مقادیر معتنابهی از نمایش‏های نوازندگی و خوانندگیِ به‏ظاهر چیره‏دستانه در میزانِ اندکی از ملدی‏پردازی‏های نازل ــ آنچه را که نزد ذوقِ عامه پذیرفتنی است همچون اثری «شنیدنی» به بازار عرضه کنند. در این میان، خلق و عرضه‏ی آنچه که به‏واقع، و با معیارهای هنری و نه با معیارهای بازار، «شنیدنی» است این دشواریِ بزرگ را دارد که پدیدآورنده‏ی آن می‏بایست هم از سدّ سنت‏گراییِ عبوس و سخت‏گیر گذر کند و هم در دامِ عوام‏زدگیِ موسیقیِ بازار نیافتد. برای این کار، فرمول‏ها یا وجود ندارند یا اندک‏اند؛ و آنچه شاید حتی اندک‏تر از فرمول‏ها یافت می‏شود جسارت است.»

چرا ابراهیم تاتلیس آری شجریان نه؟

دسته بندی : اخبار موسیقی تاریخ : دوشنبه ۲۷ فروردین ۱۳۹۷

موسیقی ما برنامه «ساعت ۲۵» این هفته در اولین برنامه خود در سال جدید، با حضور دکتر پیروز ارجمند، (آهنگساز) و علیرضا بدیع (شاعر وترانه‌سرا) روی آنتن شبکه پنج سیما رفت. آنها در این برنامه به نقد و بررسی تیتراژهای نوروز ۹۷ و تحلیل نقش موسیقی در برنامه‌های تلویزیون پرداختند و سیاست‌های رسانه ملی را مورد انتقاد قرار دادند.

  • جای موسیقی سنتی و محلی در سیما خالی است

در آغاز این گفت‌وگو امیرحسین مدرس نظر مهمانان برنامه را درباره نحوه پرداخت سیما به مقوله موسیقی در ایام عید جویا شد که پیروز ارجمند در این‌باره گفت: «در مجموع اتفاقات خوبی در این دو هفته رخ داد و از همه ژانرهای موسیقی و همه طیف‌ها خوانندگان خوبی به سیما دعوت شدند و در مجموع تنوع خوب بود. اما شاهد حضور برخی از هنرپیشگان بودیم که خواننده شده‌اند و این‌که بگوییم آیا خوانندگان خوبی هستند جای پرسش دارد.»

  • چرا صداوسیما به موسیقی محلی و سنتی بی‌مهری می‌کند

پیروط ارجمند گفت: «از طرفی خوانندگانی هم دعوت شدند که می‌بینیم در کار خود تکرار می‌شوند مانند حجت اشرف‌زاده که البته کارهای خوبی دارد اما تکراری است. علیرضا عصار کار متفاوتی خواند که جدایی از فواد حجازی قطعاً در این تغییر بی‌اثر نیست. رضایزدانی هم با سبک خاص خود به سیما آمد. اما جای موسیقی محلی و سنتی ما خالی بود و این پرسش پیش می‌آید که چرا صدا و سیما به موسیقی محلی و سنتی ما بی‌مهری می‌کند که همه افتخار و دارایی ما است و فقط به پاپ می‌پردازد؟! این نقطه ضعف سازمان در این ایام بود.»
در ادامه صحبت‌های پیروز ارجمند، علیرضا بدیع در این‌باره گفت: «برنامه‌هایی که در سیما پخش می‌شود حاصل سلیقه تهیه‌کنندگان ما است، کلیت آثار بسیار بهتر بود و به لحاظ ترانه، شعر و متن پیشرفت خوبی نسبت به سال پیش داشته‌ایم. در سال گذشته، صرفاً چهار یا پنج کار داشتیم که به نوعی توهین به‌شمار آمدند و سراسر ایرادات دستوری و تلفیق و حتی شاعران نام آشنا آثار بدی از خود بجای گذاشته بودند که به نظر من برنامه ساعت بیست و پنج به لحاظ نقدهای بی‌تعارف و دعوت از کارشناسان تأثیر بسیاری بر بهبود فضای موسیقی داشته است.»

  • تا به کی سازمان قصد دارد ساز را در سیما نشان ندهد؟

پس از پخش آیتم نظرسنجی از بینندگان درباره توجه رسانه به مقوله موسیقی در ایام نوروز، پیروز ارجمند درخصوص سیاست‌های سازمان صدا و سیما در خصوص موسیقی گفت: «تا به کی سازمان قصد دارد ساز را در سیما نشان ندهد، آیا با نشان دادن اسلحه مردم اسلحه به دست می‌گیرند و با نشان دادن مواد مخدر مردم معتاد می‌شوند؟ اگر ساز هم نشان دهند، مردم با دیدن ساز ساز به دست نمی‌گیرند. من فکر می‌کنم سازمان باید استراتژی راهبردی درباره موسیقی داشته باشد و بگوید امروز استراتژی ما درباره موسیقی به این صورت است و پنج سال آینده در چه جایگاهی قرار داریم و این میان نظر مردم و خواست آنها چیست؟ آیا مردم با نشان دادن ساز موافق هستند یا مخالفند که به جرأت می‌توانم بگویم ۹۸ درصد موافق هستند. رسانه در دل مردم و برای مردم است و هیچ‌گاه هیچ میری در سازمان نگفته که چرا نشان دادن ساز در سیما منع دارد و به نظر من این مسأله نباید محدودیتی داشته باشد. زیرا ساز میراث معنوی ما است و در یونسکو ثبت شده و ما می‌خواهیم بخشی از میراث فرهنگی خود را نشان دهیم.»

  • جلوی خوانندگان در سیما هم گلدان بگذارند!

پیروز ارجمند گفت: «سامان احتشامی در برنامه «دورهمی» ساز نواخت، آیا اتفاقی افتاد؟ نه، مردم نشاط پیدا کردند و کمی از فشارهایی که روی آنها است کاسته شد! یا علیرضا عصار در برنامه نوروز پیانو نواخت آیا اتفاقی افتاد؟ مطمئناً اتفاقی هم اگر بیفتد اتفاق خوب است و نه بد و من معتقدم سازمان باید تکلیف خود را در این‌باره انجام دهد و این منعیت را بردارد. متأسفانه ساز را در سیما نشان می‌دهند و جلوی ساز گلدان می‌گذارند و مسلم است که این توهین به شعور مردم و موسیقی است. از طرفی آواز خواندن هم نوعی پرداختن به موسیقی است پس جلوی خوانندگان در سیما هم گلدان بگذارید!»

  • به ما موزیسین‌ها بگویند دلایل نشان ندادن ساز چیست؟!

این آهنگساز در ادامه گفت: «مقام معظم رهبری در خصوص موسیقی نظرات روشنگرانه‌ای دادند و در مورد موسیقی فاخر و ارزشمند نظرات روشنی داشته‌اند. زمانی‌که شهرام ناظری با صدای خود شعر حافظ و مولانا را در کنار نوازنده‌ای که او هم در کمک به ارائه این موسیقی عرفانی می‌نوازد هنرنمایی می‌کند، پس چرا باید نوازندگی او را نشان ندهیم. بنابراین من به عنوان موزیسینی که سی ویک سال است کار حرفه‌ای می‌کنم این تقاضا را دارم که به ما موزیسین‌ها بگویند چرا سازمان ساز را نشان نمی‌دهد و دلایل این کار چیست؟»

  • ساز پیشینه فرهنگی ما است

علیرضا بدیع در تکمیل سخنان پیروز ارجمند گفت: «در سال‌های قبل میزگردی این‌چنینی با حضور دو روحانی و نماینده دفتر موسیقی برپا شد که هیچ نتیجه‌ای نداشت و هر دو طرف بحث دلایل خاص خود را داشتند اما کماکان ما انتظار داریم این اتفاق رخ دهد و بدانیم ساز پیشینه فرهنگی ما است و حال همه را خوب می‌کند. گرچه ممکن است شکلی از موسیقی هم وجود داشته باشد که به اعصاب خوردی و خشونت دامن بزند اما آنچه در کشور ما اتفاق می‌افتد انصافاً سازنده است و وقتی ملودی خوش از همایون خرم می‌شنویم واقعاً دلمان باز می‌شود و حال ما را خوش می‌کند و این حال خوش تنها به این معنی نیست که حرکات موزون از خود نشان دهیم.»
او ادامه داد: «این‌که سهم ما از موسیقی ملی چقدر است باید مشخص شود. موسیقی ملی چه نوع موسیقی است؟ آیا نوعی موسیقی است که گروه‌ها یک شبه در آن مد می‌شوند و همه گیر می‌شود و میزان اتمام خرید بلیت در کسری از دقیقه مد نظر است؟ یا موسیقی فاخری که ریشه آن در آثار گذشتگانی نظیر همایون خرم بود و در حال حاضر عزیزانی نظیر آریا عظیمی‌نژاد آن را راهبری می‌کنند؟ مقصود شکل دوم است اما متأسفانه جای آن در تلوزیون خیلی خالی است. در تیتراژ سریال‌های نوروزی عزیزانی چون سینا سرلک، علیرضا قربانی و سالار عقیلی و سایر خوانندگانی که کار خود را خوب بلد هستند حضور داشتند اما از طرفی این خوبان در خیلی مواقع میان کارها گم می‌شوند.»

  • چرا ابراهیم تاتلیس آری شجریان نه؟!

پیروز ارجمند در تکمیل سخنان علیرضا بدیع گفت: «اتفاق جالبی که امسال در یکی از سریال‌ها افتاد این بود که ما صدای خواننده ترک ابراهیم تاتلیس را در یکی از سریال‌ها شنیدیم. خواننده خیلی خوبی است اما فکر کردم که چرا استاد شجریان در سیما نمی‌خواند؟! ابراهیم تاتلیس قابل احترام اما چرا به این طرف توجه نمی‌کنیم؟ چرا به خوانندگان جوان فرصت نمی‌دهیم؟ ما تعداد زیادی خواننده خوب داریم و موسیقی محلی ما موسیقی غنی و سرشاری است و مردم لذت می‌برند. چرا به ظرفیت های موجود کم توجهی می‌کنیم؟ چرا وقتی دور روی خواننده‌ای می‌افتد در همه شبکه‌ها تنها موسیقی او پخش می‌شود؟ به نظر من سازمان باید شورای هماهنگی تشکیل دهد که این شورا طبق یک چارت مشخص کند هر خواننده به چه میزان در برنامه‌ها می‌تواند حضور داشته باشد. ما خوانندگان زیادی در حوزه‌های مختلف داریم و ظرفیت باید بین آن‌ها تقسیم شود تا عدالت اجرا شود.»

پس از صحبت های این هنرمند تیتراژ مجموعه «یک یک» با صدای علیرضا عصار پخش شد و پس از آن پیروز ارجمند در خصوص تیترا‌ژهای برنامه‌های تلویزیونی گفت: «چرا ما در تمام برنامه‌ها تیتراژ با صدای خواننده می‌گذاریم و این شامل همه برنامه‌های تلویزیونی می‌شود در حالی‌که رسانه تلویزیون مناسب این کار نیست؟ کما اینکه در سریال‌های جهانی کدام یک تیتراژ باکلام دارد و این ضعف محسوب می‌شود و آرام آرام تأثیر خود را بر مخاطب کم می‌کند و مردم دیگر آن کار را زمزمه نمی‌کنند.»

موسیقی ما – میان چهره‌های باسابقه عرصه نشر و پخش آثار موسیقی، نام فردی به چشم می‌خورد که طی دهه‌های هفتاد و هشتاد، آثار پرفروش زیادی را به بازار ارائه کرده است. تهیه‌کننده‌ای که این روزها کم‌کار است اما طی سال‌های گذشته، مسیر شهرت خواننده‌های زیادی را هموار کرده است.
«غلام علمشاهی» مدیر مؤسسه «آوای نکیسا» چندی پیش میهمان دفتر «موسیقی ما» بود و برای اولین‌بار، ناگفته‌های زیادی از سال‌های فعالیتش عنوان کرد. او علاوه بر بیان نقدها و تحلیل‌هایی نسبت به اوضاع کنونی و گذشته بازار موسیقی، گلایه‌های تندی هم نسبت به یک خواننده مطرح موسیقی پاپ داشت؛ گلایه‌هایی که سال‌ها بیان نشده بود و جزئیات جالبی درباره نوع همکاری‌های آن خواننده را روشن ساخت.
گفت‌وگوی مفصل با غلام علمشاهی که در قالب سومین بخش از پرونده گفتگو با ناشران و تهیه‌کنندگان حوزه موسیقی منتشر می‌شود را تا پایان بخوانید:

  • * اولین بار چه زمانی وارد عرصه موسیقی شدید؟

۱۵ ساله بودم که به موسیقی کوچه‌بازاری علاقه‌مند و از طریق یکی از بستگان، در خیابان لاله‌زار مشغول فروش نوارهای موسیقی شدم. در همان سن پانزده‌سالگی (یعنی سال ۱۳۵۶) یک غرفه برای خودم در لاله‌زار درست کردم و ورود من به عرصه توزیع موسیقی، از همان دوره شکل گرفت. در سال ۱۳۶۳ شرکت «آوای نکیسا» را به ثبت رساندم که کار تولید و توزیع انجام می‌داد. اولین فعالیت رسمی من در همان سال شکل گرفت.

  • * در سال ۵۶ که کار را شروع کردید، درآمدی هم داشتید؟

آن زمان قیمت یک نوار کاست ۱۵ تومان بود که ما خودمان ۱۰ تومان می‌خریدیم و به دلیل شلوغی خیابان لاله‌زار، صرفاً تک‌فروشی می‌کردیم.

  • * آن زمان محصولات‌تان را از شخص یا شرکت خاصی تهیه می‌کردید؟

پیش از انقلاب، شرکت‌های موسیقی در انحصار اقلیت‌های دینی بودند. به واسطه اعتقادات مسلمانان در مورد موسیقی، عموماً خودشان شرکتی تأسیس نمی‌کردند. پس از انقلاب، اکثر این افراد از ایران رفتند و کسانی که در آن شرکت‌ها کار می‌کردند، به شکل محدود توانستند استقلال پیدا کنند. اغلب شرکت‌های تولید و تکثیر نوارها در خیابان جمهوری و پاساژهای میدان توپ‌خانه (که به «پشت شهرداری» معروف است) و خیابان لاله‌زار وجود داشت و در اختیار توزیع‌کنندگان جزء مثل من قرار می‌گرفت.

  • * شناخت شما از موسیقی به صورت تجربی است یا آموزش خاصی هم دیده‌اید؟

موسیقی یک حس و نحوه انتقال آن است. با اینکه دوره خاصی ندیده‌ام اما گوش قوی‌ای دارم و در این سال‌ها کارها را به خوبی می‌شناسم و با آنها ارتباط حسی برقرار می‌کنم.

* تولیدکنندگان زیرمجموعه اتحادیه لوازم یدکی و صوتی بودند!*